Als je in het buitenland gaat wonen, moet je een beetje moeite doen om te integreren. Als je naar Duitsland verhuist, was je dus je auto niet meer zelf op de oprit en houd je je op zondag rustig. Je spreekt iedereen met u aan en maakt geen grappen over kuilen op het strand. Je leert bier drinken en wordt lid van een Schutzverein. De rest had de natuur al gedaan. Met blauwe ogen en blond haar pas ik best in het plaatje van de volmaakte Duitse.

Als je naar het buitenland op vakantie gaat, vind ik het wel zo beleefd om als gast ook een beetje te integreren. Dus als je naar Turkije gaat, leer je wat Turks (alsjeblieft, dankjewel, prachtig weer en meer van dat soort small talk). Je zanikt niet over het gebrek aan Bintjes en Calvxe9 pindakaas, maar je eet braaf couscous en feta. Je accepteert de kakkerlakken in je appartement, je dingt af op de markt en je ondergaat de gebruikelijke culturele toestanden, zoals de hammam….

De in het smetteloos wit gestoken Turkse metroman kwam met een onderzoekende blik op me af en de volgende dialoog ontstond:
"Je hebt pijn in je rug en in je hoofd".
  "Nee hoor."
"Jawel, dat zie ik toch?"
  "Okee, en nu dan?"
"Je hebt een hammam en een medische massage nodig. En wel nu, meteen, niet morgen!"
Hij duwde me voorover, kneep in alle spieren waarvan ik het bestaan niet kende en zei dat ik me om half vier moest melden. Ik geloof dat de angst in mijn ogen te lezen was, want hammamman beloofde me een hammamvrouw en ik mocht badkleding aan houden. Ik ging overstag.

Om half vier was ik er klaar voor. Ik werd op een marmeren plateau gedrapeerd en zonder waarschuwen gooide een hammamman (ik zou toch een vrouw krijgen?) een paar emmers water over me heen. Ik hapte naar adem terwijl hij de volgende emmer leeggoot en vervolgens mijn ogen uitwreef, daarbij mijn lenzen naar de achterzijde van mijn oogkassen transporterend. Terwijl ik daar blind en proestend lag, begon hij aan mijn bakpak te sjorren. Godzijdank had ik een hufterproof exemplaar aan dat hij niet uit kreeg en ik protesteerde luid dat vrouwen in zijn cultuur enkels en polsen bedekt houden. Dus alles moest aan blijven, zeker op onze eerste date. Scheldend vertrok hij, plaatsmakend voor een alleen Turks sprekende hammamvrouw, die de poging om me het badpak van het lijf te rukken voortzette. Vloekend gaf ik toe, balend dat ik op de eerste dag met een glow-in-the-dark kleurtje letterlijk met de billen bloot moest. Omdat ik inmiddels de pest in had, viel er weinig meer te genieten. Een bonkende koppijn zette op en met een woeste blik onderging ik het gesmijt met water en het wrede geboen met een sisal handschoen.

Toen de massage. Op het ergste voorbereid ging ik op mijn buik liggen. De massagetafel was niet berekend op een lijf langer dan 1.60 meter, dus in al mijn elegantie trapte ik bij het neerdalen bijna een deur uit zijn voegen. Daarna ging hammamvrouw even lekker los. Later hoorde ik dat ze kickbokskampioen was. Nou, zo voelde het na afloop ook. Een medische massage betekent geloof ik dat je na afloop medische hulp nodig hebt. Kreunend liet ik me van de tafel rollen en ging zo snel mogelijk weg van deze plaats des onheils.

De volgende dag zag mijn rug eruit alsof ik door een vrachtwagen overreden was. Bont en blauwe vingers over de hele lengte. De hoofdpijn was ook nog niet weg. Moraal van het verhaal: van integreren krijg je rug- en hoofdpijn. Eigen schuld…. hammamman had me tenslotte al gewaarschuwd.

En de reden dat het dezelfde dag moest? Als je naar het dorp buiten het hotelcomplex ging, zou je zien dat het daar minder dan de helft kostte….