Soms wordt de drang naar Nederland te groot en wil je weer even Oudhollands sfeerproeven. En waar kun je dat beter doen dan op een boerencamping? Gezien alle hectiek in het dagelijkse leven wilden we een weekeind bijslapen, lezen en niets doen. En vooral niets horen.

Op de camping aangekomen bleken we naast het parkeerterrein te staan. We hadden dus een prachtig uitzicht op alles wat kwam en ging. Helaas kwam er vooral heel veel.

Bijna in colonne kwam daar een enorme rij PC Hooft tractors aanrijden. Eerst stapte vader uit, wat onwennig in zijn casual kleren, rukkend aan de trui die nonchalant om zijn schouders moest hangen. Daarna volgden met een oorverdovend lawaai Anne Fleur, Joris Jan en Sophie, die ruzie maakten over welke film er gespeeld moest worden tijdens de urendurende reis vanuit de Randstad naar het platteland. En daarna volgde een te opgewekte moeder, die haar koters dit weekeind wel eens zou uitleggen van welke koe de boter, kaas en eieren kwamen. Vrolijk stapten al die vijftallen naar hun tent toe, daarbij zoveel mogelijk decibellen producerend. De te kekke moeders stortten zich gretig op hun koffers, waar ze tot onze afschuw boerenbontzakdoeken uithaalden, die ze in hun haren bonden. Kijk mij toch eens lekker landelijk zijn. Daarna de prijsjes van de nieuwe bloemetjeslaarzen afhalen en klaar waren ze.

De olijke drielingen, die waarschijnlijk hardhorend waren geworden van hun eigen herrie, brulden tot ver in de avond het landelijke sfeertje aan gort. Daarna nam de oudere jeugd het over, die de laatste toptien nummers met hun auto claxon speelden. Daardoor werden alle babyx92s op de camping wakker, die luidkeels protesteerden. En zo werd het langzaam ochtend. Heel langzaam.

Op de camping was geen warm water en geen elektra. Als je een paar honderd Euro neertelt voor het buitenleven, dan moet het ook wel echt authentiek zijn. Dat was het toilet ook: een plank met een gat over een echte WC heen. In de praktijk bleek het nogal lastig zijn om daar goed in te richten, gezien de natte enkels die ik midden in de nacht kreeg, nadat ik zox92n tien minuten in het stikdonker op zoek was gegaan naar het toilet. Dweilen met koud water (ook op de tast) bleek ook al geen succes. De verklaring van de termen x91pislinkx92 en x91pisnijdigx92 is me nu duidelijk.

Gelukkig konden we ons leed delen met vrienden, die hetzelfde plan hadden opgevat en in Zeeland eenzelfde aanval van zelfkastijding hadden gehad. Daar had de kat van de boer zich een weg gevreten door de koeltas heen, waarbij hij een aanslag pleegde op de chorizo en de chocomel. Gelukkig vlekt chocomel niet zo en is het minder erg om op te dweilen danx85 eh.. je weet wel (het is al gxeanant genoeg).

Vervolgens was xe9xe9n van de twee luchtbedden leeg gegaan en begon de stortregen, om uren later te eindigen.

Voor volgend jaar hebben we een villa met zwembad geboekt. Kost evenveel en het beperkt het aantal migraine aanvallen en pijnstillers. Die overigens in Nederland goedkoper zijn dan in Duitsland en ik weet nu waarom.